على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3523
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
به من مانند دورى ثريا مىباشد يعنى نهايت دورست . و نيز مناط : موضح تعليق و محل آويختگى . مناط ( man t ) ا . پ . مأخوذ تازى - درآويختگى و پيچيدگى . و علاقه و مطلب و مقصد . مناط ( mon t ) ا . پ . مأخوذ از روسى - پولى را گويند كه معادل يك صد كوپك است . مناط ( mon t ) ا . ع . مردم سبع . و جايى كه در آن چيزى آويزان كنند . مناطاة ( mon t t ) م . ع . با يكديگر نزاع كردن و ستم نمودن . و دو زن روباروى هم نشسته گروهه رشته پيش يكديگر انداختن تا جامه ببافند . مناطبة ( mon tabat ) م . ع . بر يكديگر برآغالانيدن ، نطاب مثله . مناطحة ( mon tahat ) م . ع . ناطح الرجل الكبش مناطحة و نطاحا : بجنك انداخت آن مرد قچقار را . مناطق ( man teq ) ع . ج . منطق . و ج . منطقه . مناطقة ( mon taqat ) م . ع . با هم گفتگو كردن و سخن كردن . مناطل ( man tel ) ا . ع . معصره ها و منگنهها . مناظر ( man zar ) ا . ع . بلغت مراكش : آيينه . مناظر ( man zer ) ا . ع . زمينهاى بلند . و نام قلعهاى . و نام چند موضع . مناظر ( man zer ) ا . پ . مأخوذ از تازى - منظرها و دريچههايى كه در آن نشسته اطراف را مىنگرند . و رويها و رخسارها و چهرهها . و هر جايى كه ديده مىشود و نگاه شخص بر آن مىافتد . مناظر ( mon zer ) ص . ع . مشابه و مانند و داراى نظير . و مجادل . مناظرات ( mon zar t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مجادلهها و مباحثهها و بحثهاى با همديگر . مناظرة ( mon zarat ) م . ع . ناظره مناظرة : مانند آن گرديد و گردانيد آن را مانند ديگرى . و ناظر فلانا : جدال و نزاع نمود فلان را . مناظره ( mon zare ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مجادله و نزاع با همديگر و بحث با يكديگر و تفكر در حقيقت و ماهيت چيزى . مناظم ( man zem ) ع . ج . نظم . مناع ( man 'e ) ع . كلمهء امر يعنى بازدار . مناع ( mann ' ) ص . ع . باز دارنده . مناع ( mann ' ) ا . ع . از اعلام است . مناعب ( man 'eb ) ع . ج . منعب . مناعة ( man 'at ) م . ع . منع مناعة ( از باب كرم ) : عزيز گشت . و نيز مناعة : استوار شدن جاى . مناعت ( man 'at ) ا . پ . مأخوذ از تازى - عزت و عزت نفس و بزركمنشى و متانت . مناع للخير ( mann 'on - lel - xayr ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آنكه ديگرى را از خيرات و كارهاى نيك باز دارد و منع كند . مناعف ( man 'ef ) ا . ع . مناعف الجبل : سرهاى كوه . مناعفة ( mon 'afat ) م . ع . معارضه نمودن در راه كه يكى بر ديگرى پيشى گرفتن خواهد . يق : ناعفت الطريق اذا عارضته . مناعم ( mon 'em ) ص . ع . نبت مناعم : گياه نرم و نازك و با طراوت . مناعمة ( mon 'amat ) م . ع . ناعم الرجل مناعمة : در رفاه و آسايش زيست كرد آن مرد . و ناعم حبلك : به صيغه امر يعنى محكم و استوار گردان ريسمان خود را . و نيز مناعمة : بناز و نعمت و آسايش پروراندن . مناعمة ( mon 'emat ) ص . ع . جارية مناعمة : دختر نيكو زندگانى . و نيكو خورش . مناعى ( man 'i ) ع . ج . منعى . و ج . منعاة . مناغاة ( mon q t ) م . ع . ناغى المراة مناغاة : مغازله كرد با آن زن . و ناغى فلانا : معارضه نمود فلان را . و المراة تناغى صبيها : آن زن خوشزبانى مىكند با كودك خود و مسرور مىنمايد آن را . و هذا الجبل يناغى السماء : اين كوه از بلندى كه دارد نزديك به آسمان گرديده . مناغضة ( mon qazat ) م . ع . انبوهى كردن . مناف ( man f ) ا . ع . نام بتى . و عبد مناف : نام پدر هاشم و عبد شمس . منأف ( men'af ) ص . ع . كوشنده . و بختمند . منافاة ( mon f t ) م . ع . هذا ينافى ذلك منافاة : اين مىراند و دور مىكند اين را . منافات ( mon f t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مدافعه و دوركردگى و مباينت و مناقضت و ضديت و مخالفت . و